Уддабурон келин
ҚАЛОВИНИ ТОПСАНГИЗ, ҚОР ҲАМ ЁНАДИ
Дам олиш кунларининг бирида иссиққина сомсаларни пишириб, болаларимни олиб, қайнонамникига йўл олдим. Борсам, қайнонам қозон тепасида қуймаланиб овқат пишираётган экан. Одатда тўрда елпиғичини у ёқдан бу ёққа силкитиб ўтирадиган қайнонамни ўчоқ бошида кўриш ғалати туюлди. Салом-аликдан сўнг ҳайратимни яширолмай сўрадим:
- Тинчликми, онажон. Нега қозон тепасида турибсиз? – қайнонам бир оз сукут сақлаб кўзларига ёш олди:
- Нимасини айтасиз, келин. Энди роҳат кўраётган пайтим, ҳаммаси ҳудди совун кўпигидек изсиз йўқолди, - қайнонамнинг нимани назарда тутаётганини тушунмадим:
ҚАЙСАР ЖУФТЛИКНИНГ ҚУЙИЛИШИ
Ишдан ҳориб, дам олиш мақдсадида телевизорни энди ёққан ҳам эдим, акам ҳовлиқиб қўнғироқ қилиб қолди.
- Тинчликми, ака, бу пайтда ҳеч қўнғироқ қилмасдингиз?
- Тез етиб кел, келинойин билан ажрашмоқчиман.
- Нима. Шу ёшдая? – миямга келган фикрни дарров ташқарига чиқариб қўяқолдим.
ҚЎШНИНИНГ КЕЛИНИ ҚИЗ КЎРИНИБДИ
- Қизим, - онамнинг телефон орқали ҳорғин тарзда айтган гапларидан юрагим шиғ этиб кетди.
- Тинчликми, ойижон.
- Ҳаммаси жойида, болам. Вақт топиб, уйимга келиб кетолмайсанми?
- Албатта бораман, -барча ишларимни ташлаб, юрагимн ҳовучлаб ота уйимга ташриф буюрдим. Биринчи айтган гапим эса:
- Онам, тузукмисиз? Нима бўлди? Келгунимча миямда минг хил хаёл ғужғон ўйнадия. Мазангиз бўлмаяптими? Юрагигиз безовта қилмаяптими? – саросимага тушиб қолганимдан жахли чиққан онам:
- Бўлди қиласанми, йўқми? Мен ҳам гапирсам майлими? Журналист эканман, деб гап бермайсан, ҳам.
Онамнинг бу гапларидан сўнг унинг соғлиғи билан боғлиқ муаммоси йўқлигини билиб, қалбим бироз тинчлангандек бўлди.
- Уканг кеча уйга келмади.
- Нима? Нега келмайди? Тичлик эканми? Дўстларидан суриштирмадингизми?
- Унинг дардини жуда яхши биламан, - онам шундай дея, келини йўқмикан, деб ошхона тарафга қараб қўйди, - 3 ойдан бери шу аҳвол. Бир аёлни севиб қолганмиш. Уни иккинчи хотин қилиб олиб, савоб қилармиш.